Τρίτη, 30 Ιουνίου 2009

ΙΟΥΛΙΟΥ 8. ΠΡΟΚΟΠΙΟΥ ΜΕΓΑΛΟΜΑΡΤΥΡΟΣ 2. ΠΑΡΑΚΛΗΣΗ

ΠΑΡΑΚΛΗΣΙΣ. [Ποίημα Γεωργίου Μηλίτση, Διδασκάλου].

Εὐλογητός· Κύριε εἰσάκουσον· Θεὸς Κύριος· καὶ τὰ παρόντα τροπάρια. Ἦχος δ´. Ὁ ὑψωθεὶς ἐν τῷ Σταυρῷ.
Τὸν ἀγαπήσαντα θερμῶς τὸν Δεσπότην, καὶ μαρτυρίου ἐνδύθεντα τὴν χλαῖναν, δεῦτε πιστοὶ βοήσωμεν ἐκ βάθους ψυχῆς· φύλαττε Προκόπιε στρατηλάτα Κυρίου, πάντας τοὺς προστέρχοντας ἐκ καρκίνου καὶ πλάνης, καὶ ἐκ κινδύνων ῥῦσαι θαυμαστὲ, καὶ ἐξ ὀδόντων τοῦ δράκοντος πάντιμε.
Δόξα. Καὶ νῦν. Θεοτοκίον.
Οὐ σιωπήσομεν...

Ὁ Ν΄ Ψαλμὸς καὶ ὁ Κανών.
ᾨδὴ α´. Ἦχος πλ. δ´. Ὑγρὰν διοδεύσας,
Προστάτευσον πάντας θαυματουργέ, ἐκ νόσων ποικίλων καὶ κινδύνων παντοειδῶν, ὑγείαν παράσχου θεηγόρε, καὶ προκοπὴν βίου μάρτυς Προκόπιε.
Εἰρήνευσον μάρτυς θαυματουργέ, ψυχὴν τὴν ἀθλίαν ἣν ἐμόλυνα περισσῶς. Διὸ καταφεύγω σοι τρισμάκαρ καὶ ἐξαιτοῦμαι βοήθειαν ἅγιε.
Νοσήσας ἐκ πάντων ὀδυνηρῶς, πρὸς σὲ καταφεύγω τὸν ἀλάνθαστον ἰατρὸν καὶ τὴν σὴν βοήθειαν αἰτοῦμαι· μάρτυς Κυρίου καὶ θεῖε Προκόπιε.
Θεοτοκίον.
Νοσοῦντα τὸ σῶμα καὶ τὴν ψυχήν, ἐπισκοπῆς θείας καὶ προνοίας τῆς παρὰ σοῦ, ἀξίωσον, μόνη Θεομῆτορ, ὡς ἀγαθὴ ἀγαθοῦ τε λοχεύτρια.

ᾨδὴ γ´. Ούρανίας άψῖδος.
Ἱκετεύω σε μάρτυς καὶ θεῖε Προκόπιε, παράσχου ἡμῖν Θεοφόρε πᾶσαν βοήθειαν, τοῖς εὐφημοῦσι φωστὴρ καὶ καταφεύγουσι πόθῳ πειρασμῶν ἀπάλλαξον τῇ μεσιτείᾳ σου.
Ἀπὸ πάσης ἀνάγκης καὶ τῶν δεινῶν λύτρωσαι, τοὺς πρός σε προσπίπτοντας πίστει, μάκαρ Προκόπιε. Παράσχου πᾶσι σοφὲ, ἁμαρτημάτων τὴν γνῶσιν καὶ ἐκ πλάνης δαιμόνων, τάχος ἐξάρπασον.
Προστασίαν καὶ σκέπην ψυχῆς τε καὶ σώματος αἰτοῦμαι παμμάκαρ καὶ θεῖε, ὄντως Προκόπιε. Ἐκκάθαρόν με σοφὲ καὶ τῶν παθῶν ταῖς λιταῖς σου, καὶ παντοίων θλίψεων σῶσον ἱκέτην σου,
Θεοτοκίον-
Χαλεπαῖς ἀῤῥωστίαις καὶ νοσεροῖς πάθεσιν, ἐξεταζομένῳ Παρθένε, σύ μοι βοήθησον· τῶν ἰαμάτων γὰρ ἀνελλιπῆ σε γινώσκω, θησαυρόν Πανάμωμε, τὸν ἀδαπάνητον.
Διάσωσον ἀπὸ κινδύνων ἱκέτας σου Θεοφόρε, ὅτι πάντες σεμνοπρεπῶς πρὸς σὲ καταφεύγομεν, ὡς ἄγρυπνον φύλακά τε καὶ ῥύστην.
Ἐπίβλεψον ἐν εὐμενείᾳ...

Αἴτησις καὶ τὸ κάθισμα. Ἦχος β´. Πρεσβεία θερμή.
Πλεόντων σωτήρ, ὁδοιπορούντων σύμμαχος, πενθούντων χαρά, νοσούντων ἰατήριον, ἐδείχθης Προκόπιε. Διό σοι προσπίπτομεν Ἅγιε, αἰτοῦντες χάριν τὴν σὴν δαψιλὴν ἐν πάσαις τοῦ βίου περιστάσεσιν.

ᾨδὴ δ´. Είσακήκοα Κύριε.
Μολυσμῶν ἀποκάθαρον, τὴν ψυχήν μου μάρτυς σεμνέ Προκόπιε, καὶ παντοίας νόσου καὶ βλάβης ῥῦσαι θαυμαστὲ, ἡμᾶς τοὺς δούλους σου.
Τῆς κολάσεως ἄξιος, ἀληθῶς ὁ τάλας Θεόφρον γέγονα, διὸ τρέμω ὁ ἀνάξιος, καὶ προστρέχω θαυμαστὲ τῇ σκέπῃ σου.
Ἰατρὸς ὁ ἀλάνθαστος, ἀνεδείχθης μάρτυς Χριστοῦ Προκόπιε, σὺ τοὺς πόνους καταπράϋνον, καὶ ὑγείαν δώρησαί μοι Ἅγιε.
Θεοτοκίον.
Οἱ ἐλπίδα καὶ στήριγμα καὶ τῆς σωτηρίας τεῖχος ἀκράδαντον, κεκτημένοι σε Πανύμνητε, δυσχερείας πάσης ἐλκυτρούμεθα.

ᾨδὴ ε´. Φώτισον ἡμᾶς.
Φρούρησον ἡμᾶς, ταῖς πρεσβείαις σου μακάριε, καὶ τοὺς σοὺς δούλους σκέπε μάρτυς σεμνέ, καὶ ἐξ ὀδόντων ἐχθροῦ, σὺ σοφὲ ἐξάρπασον.
Νόσων ἰατρός, ἀνεδείχθης μέγας Ἅγιε, καὶ πάντων τῶν χριστιανῶν, σὺ φρουρός, ἀσπὶς καὶ τεῖχος ἀπόρθητον, σεμνὲ Προκόπιε.
Ῥῦσαί με δεινῶν, καὶ στενώσεως Προκόπιε, ἐκ νόσων καὶ θλίψεων καὶ συμφορῶν, τῇ μεσιτείᾳ σου μάκαρ, κλεινὲ ἀπάλλαξον.
Θεοτοκίον.
Ἴασαι Ἁγνή, τῶν παθῶν μου τὴν ἀσθένειαν, ἐπισκοπῆς σου ἀξιώσασα, καὶ τὴν ὑγείαν τῇ πρεσβείᾳ σου παράσχου μοι.

ᾨδὴ στ´. Τὴν δέησιν ἐκχεῶ.
Καρκίνου, καὶ αἰφνιδίου θανάτου, διαφύλαξόν με σὺ στρατηλάτα, καὶ ἐκ παθῶν, καὶ δεινῶν ἀλγηδόνων, ῥῦσαι τὸν δοῦλόν σου μάκαρ Προκόπιε, καὶ σῶσον τοὺς χριστιανοὺς, ἐκ παγίδων τοῦ ὄφεως Ἅγιε.
Σωμάτων, θεραπευτὴν καλοῦμέν σε, ὀρθοδόξων ἡ πληθὺς Θεοφόρε, καὶ τῶν ψυχῶν ἰατρὸν καὶ προστάτην, καὶ τῶν ἐν θλίψει καὶ ζάλαις προπύργιον, Προκόπιε θαυματουργέ, τῶν πιστῶν σὺ στεῤῥὸν καταφύγιον.
Ἐν κλίνῃ, νῦν ἀσθενῶν κατάκειμαι, ὁ πανάθλιος ἱκέτης σου μάρτυς, καὶ τὴν σὴν βοήθειαν μάκαρ αἰτοῦμαι, ἣν δώρισαί μοι ταχέως Προκόπιε, καὶ πᾶσαν λύπην τῆς ψυχῆς, ἀπ᾿ ἐμοῦ ἀποδίωξον Ἅγιε.
Θεοτοκίον.
Ἐν κλίνῃ νῦν ἀσθενῶν κατάκειμαι, καὶ οὐκ ἔστιν ἴασις τῇ σαρκί μου, ἀλλ᾿ ἡ Θεὸν καὶ Σωτῆρα τοῦ κόσμου, καὶ τὸν λυτῆρα τῶν νόσων κυήσασα, σοῦ δέομαι τῆς ἀγαθῆς· ἐκ φθορᾶς νοσημάτων ἀνάστησον.
Διάσωσον ἀπὸ κινδύνων ἱκέτας σου Θεοφόρε, ὅτι πάντες σεμνοπρεπῶς πρὸς σὲ καταφεύγομεν, ὡς ἄγρυπνον φύλακά τε καὶ ῥύστην.
Ἄχραντε, ἡ διὰ λόγου τὸν Λόγον ἀνερμηνεύτως ἐπ᾿ ἐσχάτων τῶν ἧμερῶν τεκοῦσα, δυσώπησον, ὡς ἐχουσα μητρικὴν παῤῥησίαν.

Αἴτησις καὶ τὸ Κοντάκιον. Ἦχος β´, Προστασία τῶν Χριστιανῶν.
Προστάτης πτωχῶν ἀνεδείχθης μακάριε, καὶ νοσούντων ἰατρὸς ἀλάνθαστος Ἅγιε, μὴ παρίδῃς ἁμαρτωλῶν δεήσεων φωνάς, ἀλλὰ φύλαξον θαυματουργὲ ἐκ τῶν παγίδων τοῦ ἐχθροῦ, ἡμᾶς τοὺς σοὶ προστρέχοντας. Τάχυνον εἰς πρεσβείαν καὶ σπεῦσον εἰς ἱκεσίαν ὁ ἑτοιμότατος φρουρός, παναοίδιμε Προκόπιε.

Προκείμενον: Δίκαιος ὡς φοίνιξ ἀνθήσει...
Στ.: Πεφυτευμένος ἐν τῷ οἴκῳ Κυρίου, ἐν τᾶὶς αὐλᾶὶς τοῦ Θεοῦ ἡμῶν ἐξανθήσουσιν.
Εὐαγγέλιον, Ἐκ τοῦ κατὰ Ματθαῖον (ι΄ 5-8). (Ζήτει αὐτὸ τῆ 1ῃ Νοεμβρίου, τῶν Ἁγίων Ἀναργύρων Κοσμᾶ καὶ Δαμιανοῦ).
Δόξα: Τᾶὶς τοῦ Ἀθλοφόρου...
Καὶ νῦν: Τᾶὶς τῆς Θεοτόκου...
Στίχ.: Ἐλεῆμον, ἐλέησὸν με ὁ Θεός.. καὶ τὸ Προσόμοιον, Ἦχος πλ. β´. Ὄλην άποθέμενοι.
Ὀῥθοδόξων καύχημα καὶ ὀρφανῶν ὁ προστάτης, τῶν πλεόντων στήριγμα, καὶ τῶν ἐν στρατεύματι ὁ παρήγορος. Σὲ ἱκετεύομεν, καὶ χεῖρας αἴρομεν οἱ ἀνάξιοι, Προκόπιε. Ῥῦσαι ἐκ θλίψεων, κινδύνων τε καὶ λοίμης καὶ νόσων πάραυτα ἀπάλλαξον πάντας τοὺς προσφεύγοντας τῇ σῇ σκέπῃ, καὶ ὀργὴν δικαίαν, Κυρίου Παντοκράτορος σεμνέ, τάχος κατεύνασον Ἅγιε, τῶν πιστῶν τὸ σέμνωμα.
Σῶσον, ὁ Θεός, τὸν λαόν Σου...

ᾨδὴ ζ´. Οἱ ἐκ τῆς Ἰουδαίας.
Νικητὴς ἀνεδεὶχθης, καὶ κατέλυσας μάρτυς πάντα τὰ εἴδωλα, διὸ σὲ ἱκετεύω καὶ δέομαι Ἅγιε, τὴν νεότητα φύλαξον, καὶ ἐκ τῶν παρεκτροπῶν διάσωσον εὐχαῖς σου,
Ἰσχυρὸς ἀνεδείχθης τοῦ Σταυροῦ τῇ δυνάμει σεμνὲ Προκόπιε, καὶ πᾶσι τοῖς νοσοῦσι ὑγείαν σὺ παρέχεις, διὸ ἅπαντες ᾄδομεν, ὁ τῶν Πατέρων ἡμῶν Θεός, εὐλογητὸς εἶ.
Τοῦ Σταυροῦ τῇ δυνάμει, τῶν εἰδώλων τὰ ξόανα ἐθρυμμάτισας, καὶ νίκην ἐδωρίσω ἡμῖν τοῖς Ὀρθοδόξοις, διὸ ἄδοντας λέγομεν, ὁ τῶν Πατέρων ἡμῶν, Θεὸς εὐλογητὸς εἶ.
Θεοτοκίον.
Σωμάτων μαλακίας καὶ ψυχῶν ἀῤῥωστίας, Θεογεννήτρια, τῶν πόθῳ προσιόντων τῇ σκέπῃ σου τῆ θείᾳ θεραπεύειν ἀξίωσον, ἡ τὸν Σωτήρα Χριστὸν ἡμῖν ἀποτεκοῦσα.

ᾨδὴ η´. Τὸν Βασιλέα.
Τοὺς ἐν τῇ κλὶνῃ, τοῦ πόνου πάντας κειμένους, σὺ παράσχου οὺς ὑγείαν Τρισμάκαρ, ἵνα σὲ ὑμνοῦμεν εἰς πάντας τοὺς αἰῶνας.
Τοὺς προσελθόντας, ἐν τῷ σεπτῷ σου τεμένει, μὴ παρίδῃς Θεόφρον ὑμνοῦντας καὶ ὑπερυψοῦντας, εἰς πάντας τοὺς αἰῶνας.
Τῶν ἰαμάτων, κρουνὸς σοφὲ ἀνεδείχθης, καὶ πτωχοὺς μὴ παρίδῃς θεόφρον, ἵνα σε ὑμνοῦμεν, εἰς πάντας τοὺς αἰῶνας.
Θεοτοκίον.
Τῶν πειρασμῶν, σὺ τὰς προσβολὰς ἐκδιώκεις, καὶ παθῶν τὰς ἐφόδους Παρθένε, ὅθεν σὲ ὑμνοῦμεν εἰς πάντας τοὺς αἰῶνας.

ᾨδὴ θ΄. Κυρίως Θεοτόκον.
Χαρᾶς καὶ εὐφροσύνης, ἔμπλησον Παμμάκαρ, τοὺς ἐξαιτοῦντας ἐν πίστει τὴν σὴν ἀῤῥωγήν, καὶ τοὺς ἐν θλίψεσιν ὄντας τάχος ἐπίσκεψαι.
Προκόπιε Θεόφρον, φύλαττε τρισμάκαρ, ἐκ πάσης νόσου, ἀνάγκης καὶ θλίψεως, τοὺς εὐσεβῶς στρατηλάτα σὲ μεγαλύνοντας.
Ὦ μέγα στρατηλάτα, φάλαγγος Κυρίου, τοὺς στρατευομένους καλῶς διαφύλαξον, καὶ ἁμαρτάδων μου λύσιν, εὐχαῖς σου δώρησαι.
Θεοτοκίον.
Κακώσεως ἐν τόπῳ, τῶ τῆς ἀσθενείας, ταπεινωθέντα Παρθένε θεράπευσον, εξ αῤῥωστιας εις ῥῶσιν μετασκευάζουσα.

Τὸ Ἄξιόν ἐστι, καὶ τὰ Μεγαλυνάρια,
Χαίροις Ὀρθοδόξων ἡ καλλονή, χαίροις διωχθέντων, καταφύγιον ἰσχυρόν, χαίροις τῶν ἐν θλίψει, καὶ τῶν ἐν ἐξορίᾳ, Προκόπιε Θεόφρον, τὸ παραμύθιον.
Μάρτυς τοῦ Κυρίου θαυματουργέ, φύλαττε σοὺς δούλους, ἀπὸ βλάβης τε καὶ φθορᾶς, ἐκ νόσων παντοίων καὶ θλίψεων ποικίλων καὶ τοῖς ἐν μετανοίᾳ δάκρυα δώρησαι.
Σκέπαζε Προκόπιε θαυμαστέ, πάντας τοὺς συζύγους, καὶ τὰ τέκνα αὐτῶν σοφέ. Φύλαττε ἐκ νόσων, σατανικῶν παγίδων, καὶ ὀλιγοπιστίας πάντας τοὺς δούλους σου.
Ἔχοντες προστάτην θαυματουργὲ, σὲ τὸν στρατηλάτην, ἐκκλησίας τὴν κορυφήν, χαίρομεν ἀσμένως, κηρύττομεν δεόντως, Χριστοῦ τὰ μεγαλεῖα, μάρτυς Προκόπιε.
Πᾶσαι τῶν Ἀγγέλων αἱ στρατιαί...



Τὸ τρισάγιον, τὰ συνήθη τροπάρια, ἐκτενὴς μεθ᾿ ἣν τὸ ἑξῆς:Ἦχος β´, Ὅτε ἐκ τοῦ ξύλου.
Πάντας τοὺς προστρέχοντας θερμῶς, τῇ σῆ κραταιᾷ προστασίᾳ καὶ ἀντιλήψει σοφέ, φύλαττε πρεσβείαις σου καὶ σῶσον Ἅγιε, τὰς αἰτήσεις ἐκπλήρωσον καὶ ἐκ ὁλεθρίων, πειρασμῶν τοῦ ὁφεως ῥῦσαι θεόφρον ἀεί. Λύχνε τοῦ Χριστοῦ φωτοφόρε, εὔχου ὦ Προκόπιε ἔτι, καὶ ὑπὲρ ἡμῶν τῶν ἀνυμνούντων σε.
Δέσποινα πρόσδεξαι...
Τὴν πᾶσαν ἐλπίδα μου...

ΝΕΚΤΑΡΙΟΣ ΜΑΜΑΛΟΥΓΚΟΣ www.nektarios.gr


[Ελήφθησαν εκ του βιβλίου: Μηλίτση Γεωργίου· Ο Άγιος Προκόπιος· Τρίκαλα· 1994, εξαντλημένο]